ယနေ့ခေတ်တွင် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် သက်ကြီးရွယ်အိုများကို ထောက်ပံ့ရန် နည်းလမ်းများစွာရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ ဇနီး၊ အိမ်ထောင်ဖက်အသစ်၊ သားသမီးများ၊ ဆွေမျိုးများ၊ ထိန်းကျောင်းသူများ၊ အဖွဲ့အစည်းများ၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း စသည်တို့ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြေခံအားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထောက်ပံ့ရန် မှီခိုအားထားရန် လိုအပ်ပါသည်။
သင့်ရဲ့ ပင်စင်ယူချိန်အတွက် တခြားသူတွေကို အမြဲတမ်း မှီခိုနေမယ်ဆိုရင် လုံခြုံမှုရှိတယ်လို့ မခံစားရပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သင့်ရဲ့ သားသမီးတွေ၊ ဆွေမျိုးတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ပါစေ၊ သူတို့က အမြဲတမ်း သင့်အနားမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သင် အခက်အခဲတွေ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ သူတို့က သင့်ကို ဖြေရှင်းဖို့ အချိန်မရွေး၊ နေရာမရွေး ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
တကယ်တော့ လူတိုင်းဟာ လွတ်လပ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဖြစ်ပြီး သူ့ဘဝနဲ့သူ ရှိပါတယ်။ သင်ဟာ တခြားသူတွေကို အချိန်တိုင်း မှီခိုအားထားဖို့ မတောင်းဆိုနိုင်သလို တခြားသူတွေကလည်း သင့်နေရာမှာ ကူညီဖို့ မတောင်းဆိုနိုင်ပါဘူး။
အိုပြီ၊ ငါတို့က အိုမင်းနေကြပြီ။ အခု ကျန်းမာရေးကောင်းပြီး စိတ်ကြည်လင်နေတာပဲရှိတယ်။ ငါတို့ အိုမင်းလာရင် ဘယ်သူ့ကို မျှော်လင့်ရမှာလဲ။ ဒါကို အဆင့်ပေါင်းများစွာနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ လိုတယ်။
ပထမအဆင့်: အသက် ၆၀-၇၀ နှစ်
အငြိမ်းစားယူပြီးနောက် အသက်ခြောက်ဆယ်မှ ခုနစ်ဆယ်အတွင်း သင့်ကျန်းမာရေး အခြေအနေ ကောင်းမွန်ပြီး သင့်အခြေအနေလည်း ခွင့်ပြုနိုင်ပါသည်။ သင်ကြိုက်လျှင် အနည်းငယ်စားပါ၊ သင်ကြိုက်လျှင် အနည်းငယ်ဝတ်ပါ၊ သင်ကြိုက်လျှင် အနည်းငယ်ကစားပါ။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိပ်စက်နေတာ ရပ်လိုက်ပါ၊ မင်းရဲ့နေ့ရက်တွေက အကန့်အသတ်ရှိလာပြီ၊ အဲဒါကို အခွင့်ကောင်းယူလိုက်ပါ။ ပိုက်ဆံတချို့ သိမ်းထားပါ၊ အိမ်ကို သိမ်းထားပါ၊ မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင် ထွက်ပြေးရာလမ်းကြောင်းတွေကို စီစဉ်ပါ။
ဒုတိယအဆင့်- အသက် ၇၀ ကျော်ပြီးနောက် ရောဂါမရှိခြင်း
အသက်ခုနစ်ဆယ်ကျော်ရင် ဘေးအန္တရာယ်တွေကနေ လွတ်မြောက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်နိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါက ကြီးကြီးမားမားပြဿနာတော့ မဟုတ်ပေမယ့် တကယ်အိုမင်းနေပြီဆိုတာ သိထားရပါမယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကုန်ဆုံးသွားပြီး တုံ့ပြန်မှုတွေ ပိုဆိုးလာပါလိမ့်မယ်။ အစာစားတဲ့အခါ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ပါ။ ခေါင်းမာတာ ရပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ။
တချို့က တတိယမျိုးဆက်ကိုတောင် တစ်သက်လုံး ဂရုစိုက်ကြတယ်။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ။ အရာအားလုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြတ်သန်းပါ၊ သန့်ရှင်းရေးမှာ ကူညီပေးပါ၊ တတ်နိုင်သမျှ ကြာကြာ ကျန်းမာနေအောင် နေထိုင်ပါ။ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ဖို့ အချိန်ပေးနိုင်သလောက် ပေးပါ။ အကူအညီမတောင်းဘဲ နေထိုင်ရတာ ပိုလွယ်ကူလာပါလိမ့်မယ်။
တတိယအဆင့်- အသက် ၇၀ ကျော်မှ ဖျားနာခြင်း
ဒါက ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံးကာလဖြစ်ပြီး ကြောက်စရာဘာမှ မရှိပါဘူး။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားမယ်ဆိုရင် သိပ်ဝမ်းနည်းစရာ မလိုပါဘူး။
သက်ကြီးရွယ်အိုဂေဟာကို ဝင်ပါ သို့မဟုတ် အိမ်မှာ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ငှားရမ်းပါ။ သင့်တတ်နိုင်တဲ့အတိုင်းအတာနဲ့ သင့်တော်သလို လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု အမြဲရှိနေပါလိမ့်မယ်။ အခြေခံမူကတော့ သင့်ကလေးတွေကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်စေဖို့ ဒါမှမဟုတ် သင့်ကလေးတွေကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ အိမ်မှုကိစ္စနဲ့ ငွေကြေးဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ မဖြစ်စေဖို့ပါပဲ။
စတုတ္ထအဆင့်: ဘဝရဲ့နောက်ဆုံးအဆင့်
သင့်စိတ်ကြည်လင်နေတဲ့အခါ၊ သင့်ခန္ဓာကိုယ်က ကုလို့မရတဲ့ရောဂါတွေ ခံစားနေရပြီး သင့်ဘဝအရည်အသွေးက အလွန်ညံ့ဖျင်းနေတဲ့အခါ၊ သင်ဟာ သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရဲရမှာဖြစ်ပြီး မိသားစုဝင်တွေက သင့်ကို နောက်ထပ်ကယ်တင်တာမျိုး မလိုလားတော့သလို၊ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက မလိုအပ်ဘဲ အလဟဿဖြစ်စေတာမျိုး မလိုလားပါဘူး။
ဒီကနေ လူတွေ အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ ဘယ်သူ့ကို အားကိုးကြလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မြင်နိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်။
"ငွေကြေးစီမံခန့်ခွဲမှုရှိရင် ဆင်းရဲမှာမဟုတ်ဘူး၊ အစီအစဉ်ရှိရင် ရှုပ်ထွေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ အသင့်ပြင်ဆင်ထားရင် အလုပ်ရှုပ်မှာမဟုတ်ဘူး" ဆိုတဲ့ စကားပုံအတိုင်းပါပဲ။ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေအတွက် အရန်တပ်မတော်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီလား။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားသရွေ့ အနာဂတ်မှာ အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ ဘဝအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကျွန်ုပ်တို့အား မှီခိုအားထားရမည်ဖြစ်ပြီး “ကျွန်ုပ်၏ အိုမင်းရင့်ရော်မှုတွင် နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ရှိသည်” ဟု ကျယ်လောင်စွာ ပြောရမည်။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၂ ရက်
